QATLAMA BIÇAQ, DÜZ ADAM,
AZ AĞIR XƏSARƏT...
(yeni şeir)
Qatlama bıçağın düyməsini basdılar,
şax açıldı,
şaqqaşaraq açıldı,
əyri tiyəsini sapladılar onun şax,
dağ gövdəsinə.
Vüqarını əymək,
qürurunu qatlamaq üçün sapladılar.
Sapladılar zəhərli iynə kimi
ağ varaq gövdəsinə.
Köpünü alarıq,- dedilər,- bilərsən,
zəvzəvləmək nədi.
Səsini kəsərik,- dedilər,- bilərsən,
"ağacların kökünü kəsirlər" gəvəzələmək nədi...
Ağ varaq ürəyinin üstündən
ürəyin istəyən deşık açdılar.
Açdılar, ama
Can çıxmadı, can çıxmadı,
bir azcıq qan çıxdı,
bir az da canında soyuqdəyməsi vardı zatən,
o da
ordan çıxdı.
***
"Az ağır xəsarət" maddəsiylə
iş açıb,
sifarişçilər qoca, beli bükülmüş qatlama bıçağı
təqaüdə göndərdilər
və yolladılar bundan belə
Milli Parkda ağac gövdələrinə
"CAN" yazmağa...
Ağaclara qəbir qazmağa...
28 mart, 2008
Açar sözlər: qatlama-bıçaq
Yazar:
PARVİZ | Tarix: Mart 30, 2008 18:55 |
poeziya |
| Baxış sayı: 154